Jan Van de Engel

Τέλη δεκαετίας εβδομήντα, παιδί. 
Με τον μπαμπά στο χωριό, το χωριό του.
 Εξερευνώντας το από τη θάλασσα μέχρι τον κεντρικό δρόμο μαζί με άλλα πιτσιρίκια μαγνητίζομαι. 
Μια τεράστια εξέδρα απο καδρόνια και τάβλες δείχνει έτοιμη και δυνατή να αντέξει όλο τον νταλκά του νομού, του κόσμου. 
Μουσικοί, τραγουδιάρες, μαγαζάτορες, γκαρσόνια, πάγος, κρέατα, μπύρες, ξυνό, αλάτι χοντρό και ρίγανη.
 Στο βάθος, πέρα απ´όλα, πάνω απ´όλα, ο Τελετάρχης, ο Βασιλιάς, ο καλύτερος, ο ομορφότερος, πιο λαμπρός απ´όλους, ο Τζαζμπανίστας.
…κάπως έτσι ξεκίνησα να ασχολούμαι με τη μουσική.


Late 70’s. With my dad visiting his village. Exploring it from the coastline till the main road along with fellow youngsters I am getting magnetised. Preparations. A huge stage is getting ready to host the summer festival, main and only attraction for the whole village and its people. Musicians, singers, tavern owners, waiters, beer, ice, meat for the barbecue, salt and oregano. At the end and above all that is standing the Best guy, the King, the Drummer,  sharp, shiny and beautiful….this is how my interest in music started.